„Technologie kan emotie nooit automatiseren”
– Aurore Laroche
50 jaar, en nu?
Zo. Vijftig zomers zijn voorbij. Vijftig seizoenen vol families, trouwe gasten en kinderen die zelf ouders zijn geworden en nu terugkomen met hun eigen kinderen. Vandaag wil ik vooruitkijken. Want de komende 50 jaar houden me net zo bezig als de 50 jaar die achter ons liggen. Hoe ziet de openluchtrecreatie eruit in 2076? Wat zal er verdwenen zijn, wat zal er nieuw zijn ontstaan?
Wat AI nooit zal doen
Er wordt de laatste tijd veel gesproken over kunstmatige intelligentie. Ik ontken niet wat die verandert – in onze manier van werken, in onze tools, in de manier waarop een bedrijf wordt georganiseerd. Maar er is iets wat ze nooit zal doen. Ze zal je niet verwelkomen. Ze zal je bij aankomst niet de warmte van een glimlach geven. Ze zal je niet laten beleven hoe het is: een avond op de patio, een borrel met de buren van de kampeerplaats naast je, een ochtend in de garrigue met de geur van pijnbomen die door de zon zijn opgewarmd.
Straks kun je misschien op de bank een virtualrealitybril opzetten en elke denkbare reis simuleren. Maar de warmte van de zon op je huid, het geluid van water, de lach van een kind, de ontmoeting met anderen: dat valt nooit na te bootsen. Wat campings verkopen, is niet zomaar een verblijf. Het is een beleving die niet echter kan.
De openluchtrecreatie heeft toekomst
Ik geloof oprecht dat de openluchtrecreatie de komende decennia beter zal doorstaan dan de traditionele hotellerie. Omdat ze biedt wat AI niet kan geven: menselijk contact, vrijheid, frisse lucht en natuur.
Recente studies bevestigen het: 79% van de vakantiegangers vindt frisse lucht en buiten zijn essentieel om te ontspannen. Vier- en vijfsterrencampings halen vandaag een hogere bezettingsgraad dan alle andere categorieën. De markt bevestigt iets wat wij hier altijd al hadden: comfort ÉN natuur, service ÉN vrijheid, privacy ÉN samenzijn.
Altijd weer verbinding maken
Al 50 jaar doet Esterel Caravaning iets wat maar weinig plekken kunnen: mensen met elkaar verbinden. Je komt aan als gezin, je vertrekt met vrienden. Het jaar erop kom je terug en zie je dezelfde gezichten, dezelfde buren, dezelfde rituelen. In een tijd waarin iedereen steeds meer op zichzelf leeft, achter een scherm, is dat kostbaar. Hier is leven, heel veel leven.
Kamperen is hier iets voor alle generaties: grootouders, ouders en kinderen beleven elk hun eigen vakantie op dezelfde plek… en komen ’s avonds allemaal weer samen.
En kijk eens wat er de laatste jaren gebeurt: steeds meer gezinnen komen uit Nice of Marseille, op minder dan een uur van huis. Niet omdat ze het zich niet kunnen veroorloven om ver weg te gaan. Maar omdat ze zich hier meteen in een andere wereld voelen. Echt.
Onze visie voor de komende 50 jaar
Mijn overtuiging voor de toekomst past in een paar woorden: onzichtbare technologie, zichtbare beleving, onmisbare mensen. AI zal achter de schermen werken – voor het onderhoud, de bezoekersstromen, het vooruitlopen op behoeften, de personalisatie. Om onze teams tijd te geven voor wat machines slecht kunnen: kijken, luisteren, verwelkomen, geruststellen, verrassen en herinneringen maken.
De natuur is straks niet langer alleen het decor. Ze wordt een deel van de infrastructuur. Schaduw, bomen, biodiversiteit, lucht, water – alles wat we al vijftig jaar opbouwen, wordt morgen nog waardevoller, in een wereld die op zoek is naar plekken om op adem te komen.
Voor de komende vijftig jaar blijft onze missie dezelfde: elke gast die door onze slagboom rijdt een plek bieden waar hij zich thuis voelt, verrast wordt, de wereld even vergeet en zich welkom voelt. Blijven vernieuwen, planten, bouwen en uitvinden. En menselijke warmte het hart van ons werk bij Esterel Caravaning laten zijn.
Onder ons: Bedankt
Dit is de laatste nieuwsbrief van dit seizoen. 21 afleveringen. 21 afspraken sinds maart. Ik wilde jullie gewoon bedanken.
Velen van jullie hebben ons de hele zomer gelezen. Velen hebben ons geschreven, verteld dat een anekdote jullie aan het lachen had gemaakt, dat een gezicht een herinnering had opgeroepen, dat jullie ongeduldig op de volgende aflevering wachtten.
Deze saga stopt vandaag, samen met dit uitzonderlijke seizoen. Maar het verhaal gaat verder: in een boek dat deze vijftig jaar aan herinneringen, portretten en anekdotes bundelt. Het vervolg schrijven we samen.
Tot heel snel.
– Aurore
